Bij de laatste woninginspectie afgelopen dinsdag heeft de verkopend makelaar een filmpje gemaakt met een drone. Ik kan het filmpje niet hier zetten (en weet nog niet helemaal hoe ik het op YouTube moet zetten). Maar hier zijn alvast een paar “stills” – beter dan de Google Maps luchtfoto’s van ons domein.
Het huis van voren – links zie je de schuur
Deze hele breedte is van ons, tot aan de houtwal!Hier kan je de schuren (en het gammele dak) goed zienDe verste boom, helemaal achter op ons terrein. Je kunt goed zien dat ons -onbemeste- grasland nu al lichter is dan dat van onze buurman
Vanmorgen 07.15 weggereden. 08.45 inspectie van de woning. De verkopers hadden erg hun best gedaan om het nog een beetje netjes op te ruimen. Ze hadden zelfs het gras rond het huisje en van de oprit gemaaid.
Joris inspecteert het huis
Eigenlijk was dit pas de tweede keer dat we binnen in het huisje konden kijken. Spannend, want we hebben min of meer het plan om er voorlopig toch gewoon in te gaan wonen, terwijl we het nieuwe huis bouwen. Dat scheelt gedoe met een unit of stacaravan kopen, plaatsen, aansluiten en weer verkopen enzo. En het comfortniveau kan niet heel veel lager zijn dan van een caravan. Hopen we.
Daarna door naar de notaris in Gorredijk. Ook de notaris vond het erg bijzonder dat we een huis kopen waar niet eens waterleiding naartoe ligt. En toen ontvingen we eindelijk de sleutels van onze nieuwe stek!
Snel weer terug naar het huis, want we hadden direct daarna afgesproken met de tussenpersoon voor de verzekeringen.
(Dat was afgelopen vrijdag nog even een akkefietje. Het bleek dat de meeste “gewone” verzekeringsmaatschappijen het huisje helemaal niet wilden verzekeren. Uiteindelijk kwam ik – na heel veel telefoontjes, en toen de stress al uit mijn oren spoot – terecht bij een lokale tussenpersoon voor, onder meer, “bijzondere-gevallen-verzekeringsmaatschappij” de Vereende. En die stelde me helemaal gerust. Allereerst feliciteerde hij ons met aankoop van de mooie plek en daarna dacht hij helemaal met ons mee. Volgens hem kon het prima verzekerd bij een lokale verzekeringsmaatschappij. Dat scheelt, want De Vereende heeft nogal hoge premies, schijnt het.)
De verzekeringsman vond het ook heel bijzonder, maar vooral ook een bijzonder mooi project. Hij gaf allemaal nuttige tips over mooie fietsroutes in de buurt en reed weg met de belofte om nog een keer terug te komen als we wat verder zijn.
Van ons!
Toen konden we eindelijk op ons gemak even rondneuzen en bekijken wat we nu eigenlijk gekocht hebben. Behalve alle zooi die we al in en rond de schuren hadden gezien, is ook nog bijna de hele inboedel in het huis achtergebleven, inclusief kleren en huisraad.
Zooi in de schuur
Opslagplaats bij de werkplaats
In de werkplaats
De oude mijnheer lijkt eind 2014 het ziekenhuis in gegaan te zijn; we vonden allerlei etenswaren die houdbaar waren tot begin 2015. Onder andere een vloeibaar geworden brood. We vragen ons af wat voor proces daaraan precies ten grondslag ligt.
Houdbaar tot uiterlijk 2 jaar geleden…
Alles is keurig schoon . We zijn wel benieuwd hoe dat komt, want we hebben eigenlijk nog geen wasmachine ontdekt tussen alle zooi.
Deze schattige hoekkast zit in de toekomstige ‘slaapkamer’
Daarna zijn we gaan kennismaken met de buren. Die maakten zich al zorgen, want in het dorp deed het gerucht de ronde dat wij een camping gingen beginnen. Dat willen we in de toekomst misschien ook wel, maar dan héél kleinschalig, gericht op stiltezoekers en alleen voor tenten. We kopen niet zo’n mooie plek om er een toeristenkermis te beginnen! Voor de buren een grote opluchting, die zagen in hun verbeelding al caravans voor hun raam staan.
Daarna weer snel naar Amersfoort, want om 16.00 hadden we een kennismakingsafspraak met een architect. En daarna zijn we uit eten gegaan, om de start van ons project te vieren. Een drukke dag!
Aanstaande dinsdag krijgen we de sleutels van ons Friese landgoed! Maar er is daar dus nog helemaal niets. Geen water, geen wc, geen riolering en geen andersoortige afvalwaterzuivering.
De meneer die er woonde dronk water dat hij van het dak opving. En hij waste zich waarschijnlijk met putwater. Oké, dat kan. Heel duurzaam. Maar wij willen toch wel graag gewoon drinkwater en een douche. Dus de molen van “mijnaansluiting.nl” hebben we in werking gezet. Duurt wel een paar weken.
Tijdens het klussen kan je water meenemen, of misschien bij de buren halen. Maar om nou iedere keer dat je naar de wc moet ook bij de buren aan te kloppen, dat gaat ons een beetje ver. Zonder water een watercloset aanleggen is ook lastig. Bovendien is er nog geen afvalwaterzuivering. En één keer de bosjes in lopen kan, maar op den duur wordt dat een vieze bedoening. Dus heeft Joris zich, ondanks zijn aanvankelijke bedenkingen, toch maar aan het timmeren van een composttoilet gezet. Naar het ontwerp wat we zagen op de blog van Green Evelien. Met speciaal bestelde urineseparator. (Vooral de urine zorgt voor stank. Door de urine af te vangen voorkom je dat het toilet gaat stinken.)
Hij heeft -uit protest- wel het àllerlelijkste knopje dat hij kon vinden op het deksel van het compartiment voor zaagsel gemonteerd.
De urineseparator, bezorgd in duidelijke doos zodat de postbode ook weet waar je mee bezig bent 🙂Joris aan het werk (die werkplaats gaan we nog wel missen!)Het resultaat: prachtig afgewerkt (een echt Jorisproduct). Ja, er komt ook nog een bril en een deksel op.Met glimmend knopje voor het zaagselcompartiment
De afgelopen weken waren erg druk. Maar we zijn er in geslaagd
de hypotheek rond te krijgen, zodat de overdracht 11 april kan plaatsvinden;
een busje te kopen, want we hebben heel veel spullen te verslepen;
aanleg van waterleiding aan te vragen;
de bijen alvast te verhuizen (die mogen dit seizoen even logeren bij een imker in de buurt van onze nieuwe stek, dat scheelt veel werk);
het huis schoon te maken, op te ruimen en te ‘stylen’ voor de verkoop (de eerste bezichtigingen zijn al achter de rug);
de tuin bij te houden (die moet er natuurlijk ook mooi uitzien, ook de moestuin, dus ik ben van alles aan het zaaien wat ik niet zelf zal oogsten…)
alvast wat kennismakingsgesprekken met architecten te voeren en offertes op te vragen voor de vele zaken die er moeten gebeuren (inmeten, asbestinventarisatie, helofytenfilter…);
en tussen de bedrijven door ook nog gewoon te werken (Joris) dan wel wat kantoorwerk te doen, een moestuincursus te geven en een interessante training te volgen (Geertje).
Tussendoor genieten we van de tuin in Amersfoort, waar met het mooie weer achtereenvolgens krokussen, primula’s, narcissen en tulpen de grond uit schieten, de Clematis Armandii en de Magnolia in volle bloei staan en het gras steeds groener wordt. Ja, we laten wel wat achter. Maar, zoals een wijze oom zei: “verhuizen kost nu eenmaal bedstro”.
Er zijn allerlei redenen waarom we op zoek gingen naar een nieuw project, maar ontevredenheid met de van Bemmelstraat hoort daar niet bij. We hebben ons al 9 jaar verbaasd over wat een leuke straat dit is. Echt een dorp in de stad. Iedereen kent elkaar en loopt bij elkaar binnen. Er zijn twee Whatsapp-groepen: één voor veiligheid en één voor alle overige klets. Elk jaar is er een straatfeest (Met een thema! En iedereen is verkleed in de stijl van het thema- er zijn prijzen te winnen! En de huizen zijn versierd in de stijl van het thema! En er kinderspelen! En een koffietafel! En een tienkamp voor de tieners! En een bingo! En een gezamenlijke maaltijd! En de straat wordt TWEE dagen afgesloten!)
En niet te vergeten de houthakkersclub natuurlijk, die jaarlijks een beheerscontractje sluit voor een perceeltje bos zodat de kachels ’s winters weer warm gestookt kunnen worden.
Dus het was best wel spannend – hoe zou het nieuwe dorp zijn?
Nou, dat valt niet tegen.
We waren er al achter gekomen dat het dorp een website heeft: www.dorpdehoeve.nl Van die website hadden we al geleerd dat er 412 mensen in het dorp wonen (ongeveer evenveel als de van Bemmelstraat) en dat er van alles door actieve inwoners wordt georganiseerd:
een vereniging plaatselijk belang
een dorpshuis
een koor
een dorpskrant
een digitale nieuwsflits
een groencommissie
een activiteitencommissie
een werkgroep verkeer
een commissie volksspelen
een beheercommissie…
Niet gek!
Omdat we onze toekomstige dorpsgenoten graag willen kennen hebben we de voorzitter van Plaatselijk Belang gemaild. Die reageerde enthousiast, en vóór we het wisten hadden we al mailcontact met vijf verschillende inwoners van De Hoeve, een afspraak voor een interview in de dorpskrant en zijn we geabonneerd op de nieuwsflits (waarvan we er in drie dagen al twee ontvangen hebben). En als klap op de vuurpijl zien we dat er in juni maar liefst een VIERdaags dorpsfeest is. Met een thema! “De Gouden Eeuw”… eens kijken of ik mijn middeleeuwse kostuum van het van Bemmelstraatfeest van vorig jaar een beetje kan vermaken 🙂
We laten heel wat achter maar we gaan er niet op achteruit!